«Πάσχει» ο Γαλλικός ποταμός από ρύπανση και αλλαγές στις χρήσεις γης

18/10/2014Νέα

Σημαντικές πιέσεις προκαλούν στη λεκάνη απορροής του Γαλλικού ποταμού, αλλά και στα επιφανειακά και υπόγεια ύδατα της περιοχής οι αλλαγές στις χρήσεις γης. Η περιοχή «πάσχει» σε μεγάλο βαθμό από ανθρώπινες επεμβάσεις, όπως η κοπή δέντρων και η εκχέρσωση της φυσικής βλάστησης για τη δημιουργία γεωργικής γης, οι οποίες επιφέρουν μορφολογικές αλλοιώσεις και συνέπειες στο υδρολογικό καθεστώς. Κατ’ επέκταση, υπάρχει υψηλός κίνδυνος να μην επιτευχθούν οι περιβαλλοντικοί στόχοι που θέτει η Οδηγία Πλαίσιο 2000/60 για τα νερό, εάν δεν εφαρμοστεί ένα άμεσο πρόγραμμα μέτρων.

Αυτά αναφέρονται σε μελέτη με τίτλο «Οικολογική κατάσταση στη λεκάνη απορροής του Γαλλικού ποταμού» που εκπόνησαν έξι φοιτητές του Διατμηματικού Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών του ΑΠΘ «Οικολογική ποιότητα & Διαχείριση υδάτων σε επίπεδο λεκάνης απορροής», και η οποία παρουσιάστηκε σε ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στο Κιλκίς την Τρίτη 18 Νοεμβρίου. Στόχος της μελέτης ήταν η εκτίμηση της οικολογικής κατάστασης της λεκάνης απορροής του Γαλλικού ποταμού, η ανάλυση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και η αξιολόγηση του κινδύνου μη επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων της Ευρωπαϊκής Οδηγίας – Πλαίσιο για τα νερά 2000/60.

 

Ελλειμματικό ισοζύγιο

Οι φοιτητές πραγματοποίησαν δειγματοληψίες βενθικών μακροασπονδύλων, μεταξύ των άλλων, σε 14 διαφορετικά σημεία καθ’ όλο το μήκος της λεκάνης απορροής του Γαλλικού ποταμού και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η οικολογική (βιολογική) ποιότητα του ποταμού είναι κακή έως μέτρια. Η δε οικολογική κατάσταση (αφορά τα βιολογικά, υδρομορφολογικά και φυσικοχημικά χαρακτηριστικά) του ποταμού κρίνεται ως «κατώτερη της καλής».

Ακόμη, εκτίμησαν ότι το υδρολογικό ισοζύγιο της περιοχής είναι ελλειμματικό, αφού η συνολική κατανάλωση νερού για τους σκοπούς της ύδρευσης, της άρδευσης και των βιομηχανικών χρήσεων είναι μεγαλύτερη από το διαθέσιμο δυνητικό νερό.

Σημαντικό είναι και το πρόβλημα της ρύπανσης του Γαλλικού ποταμού τόσο από σημειακές πηγές ρύπανσης (αστικά λύματα, κτηνοτροφικά και βιομηχανικά απόβλητα), αλλά και από μη σημειακές πηγές, δηλαδή τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις στις οποίες ρίπτονται χημικά λιπάσματα και την ελεύθερη βσκηση. Το 2013, οπότε και έγινε η μελέτη, μόνο το Κιλκίς και η Κρηστώνη ήταν συνδεδεμένα με Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων δευτεροβάθμιας επεξεργασίας, ενώ όλοι οι υπόλοιποι οικισμοί της περιοχής κάλυπταν τις ανάγκες τους με σηπτικούς βόθρους, επιβαρύνοντας το ποτάμι με σημαντικά φορτία ρύπανσης. Ο κίνδυνος να μην επιτευχθούν οι περιβαλλοντικοί στόχοι της Οδηγίας για τα νερά ως προς τη ρύπανση είναι μέτριος, αλλά είναι αναγκαίο να εφαρμοστεί ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα μέτρων.

Προτεινόμενα μέτρα

Στη μελέτη τους, οι έξι φοιτητές και φοιτήτριες προτείνουν ορισμένα μέτρα με στόχο τη βελτίωση της οικολογικής κατάστασης του ποταμού όπως η υιοθέτηση λιγότερο υδροβόρων καλλιεργειών και η υιοθέτηση ντόπιων ποικιλιών που είναι καλύτερα προσαρμοσμένες στην περιοχή, ο περιορισμός της ελεύθερης βόσκησης και η επεξεργασία και επαναχρησιμοποίηση των αστικών και κτηνοτροφικών λυμάτων.

Τη μελέτη επιμελήθηκαν οι μεταπτυχιακές/οί φοιτήτριες/τές του προγράμματος, Αναγνώστου Φωτεινή, Αποστολίδου Αικατερίνη, Γεωργιάδης Κωνσταντίνος, Κουρλίτη Ελευθερία, Στεφανίδου Νατάσα και Gani Md Ataul.

Εκτύπωση άρθρου